تو پولات مال من نیست و

 مالت اموال من نیست و

 تو سبک زندگیت اصلن

 مثل امثال من نیست و

 نمی دونی که بی پولی

 فقط اشکال من نیست و

 نمی دونی .......

 تو هش تا خونه چار تا زن

 و ده تا صیغه ای داری

 حقوق از شیش جا می گیری و

 وام می دن بهت مفتی

 هزار تا پارتی داری و

 همیشه آس داری جفتی

 من اون ده لوی بدبختم

 که  آسی مال من نیست و

 نمی دونی که تک هستم

 ولی تک خال من نیست و

 نمی دونی ..........

 تو هر سال حج می ری اما

 اروپا بچه هات می رن

 به خرج ملت بدبخت

 همش بورسیه می گیرن

 خوشی ها سهمشون هست و

 میگن محکوم تقدیرن!

 ولی شابدالعظیم رفتن

 توی اقبال من نیست و

 نمی دونی سفر کردن

 دیگه تو فال من نیست و

 نمی دونی ........

 رو پیشونیت جای مهره

 ولی ماهواره هم داری

 نماز جمعه هم میری

 سه تا کاباره هم داری

 رفیقات تریاکی بنگی

 ولی میخواره هم داری

 نمی دونم چرا ارشاد

 به جز دنبال من نیست و

 به غیر از سایه ی تهدید

 تو استقبال من نیست و

 نمی دونی ............

 تو پارکینگت سه تا ماشین

 یکی هم پشت در داری

 همیشه فکر تفریحی

 همش قصد ددر داری

 دعای ندبه هم میری

 ولی دوست پسر داری!

 جلوی خونه مون اما

 به جز آشغال من نیست و

 نمی دونی که یک چرخ ِ

 ژیان هم مال من نیست و

 نمی دونی .........

 داری باغ سه هکتاری

 با یه ویلای شاهانه

 رفیقات با در و داف ها

 میان و جمع مستانه...

 نمیگم باقیشو دیگه

 آخه منوال من نیست و

 رسیده میوه هات اما

 نصیبم کال من نیست و

 نمی دونی...........

 تو راحت می زنی تهمت

 قسم خوردن برات سهله

 میگی کلی سواد داری

 ولی سر تا به پات جهله

 می دزدی راحت و هرگز

 نمی گن حاجی نااهله

 ولی مثل تو شانس خوش

 توی احوال من نیست و

 پُرم از جمله ی نقلی

 ولی نقال من نیست و

 قفس هم باز اگه باشه

 پری تو بال من نیست و

 نمی دونی چرا آخه

 که هیچ سال سال من نیست و

 نمی دونی .........

  رفتم یه جایی مثلن کار کنم

  از دست این بی پولی فرار کنم

  گفتم شاید سامون بگیره سرم

  دیگه نخوام از مملکت در برم

  شانسی شانسی یه آشنا پیدا کردم

  خودم رو قاطی بزرگا کردم

  رفتم پیش نماینده ی مجلس

  بعد دو ماه یه نامه داد وایرلس [1]

  گف برو پیش حاجی تو فلان جا

  سلام ما رو برسون به آقا

  نامه رو دستش بدی ماه جاری

  از ماه بعد ایشالا سرکاری

  رفتم اداره ی حضرت آقا

  گفتن چیه کار شما؟ بفرما!

  گفتم برای کار اومدم اینجا

  اگه بشه کاری کنم دست و پا

  گفتن که راه داره بخوای بیای تو

  اول باید بری به اینترویو

  گفتم کجاس؟ گفت اتاق حاج آقا

  آفیس اول دس راس اون بالا

  در اتاقو زدم و تو رفتم

  با زحمت از منشیه وقت گرفتم

  اول می گف که این هفته نمیشه

  یه ماهْ دیگه نوبت می دیم همیشه

  گفتم به جون شما خیلی قاطم

  یه وقتِ زودتر بده   من فداتم

  ایشالا جبران می کنم به مولا

  اگه میشه برم تو همین حالا

  10 ساله که لیسانسم و گرفتم

  کار ندادن بهم هر جا که رفتم

  حتی زنم رفته خانم! گرفتی؟

  بهم می گه بی عرضه و خرفتی

 بهش می گم پارتی و پول ندارم

 میگه برو من که قبول ندارم

 این همه بی سواد تو رأس کارن

 اما واسه لیسانسه کار نیس اصلن؟!

 مملکت اسلامیه، پارتی چیه؟

 میگم آخه چه میدونی چی چیه!

 نشستی خونه اُرد می دی هی، ولی

 پارتی و پول نباشه ول معْطلی

 خلاصه دیدم نمی فهمه اصلن

 حالا نه کار دارم نه خونه نه زن...

 هرچی که بایستی بگم رو گفتم

 واسه ی 11 فردا وقت گرفتم

 فردا 10.5 توی دفتر بودم

 از نظر روحیه بهتر بودم

 حاج آقا 11.5 از راه رسید

 سلام دادم اما ندید یا نشنید

 وقتی خانم منشی بهش می خنده

 حق داره نشنوه سلام بنده

 نیم ساعتی نشستم و اذان شد

 وقت نماز حضرت فلان شد

 واسه نماز رف طرف دس شویی

 تا بگیره حاجی آقا وضویی

 بعد از اونم برای کسب حوری

 اینترویو داد به خدا چه جوری

 شاید که تو بهشت با این کبیره

 یک الگانسم جایزه بگیره

 خلاصه کار واجبو تموم کرد

 سفارش حوری رو مهر و موم کرد

 آخر اومد سراغ کار دنیا

 بعد ناهار البته، گف بسم الله

 خانوم منشی! این کیه؟ بیاد تو

 علاف شده اما نمیره از رو

 رفتم تو با امید و ترس و دقت

 گفتم حاج آقا سلام و ارادت

 نامه دادم گفتم سلام رسوندش

 بازش کرد و به سرعت اونو خوندش

 بعدن گذاشتش تو پاکت روی میز

 فرمود بگو که کارت چیه عزیز؟

 گفتم مهندسم لیسانسه هستم

 استاد فارسی و فرانسه هستم

 شاعرم و نقاش و خوشنویسم

 اما هنر پول نمی ده به کیسه م

 سابقه ی کار دارم از بچگی

 تجربه دارم توی هر کار بگی

 تو چن تا حرفه خلاصه ماهرم

 آچار فرانسه ام قربونت برم

 هم تو کار فنی بودم هم دبیر

 هم پادو بودم یه زمان هم مدیر...

 همینجوری داشتم براش می گفتم

 که گف: "بسه توضیح نده گرفتم

 حالا تو با این همه دانش و فن

 جواب بده زود به سوالای من

 اول بگو نمازتو می خونی؟"

 گفتم  بله اگر می خوای بدونی

 چرا محاسن نداره صورتت

 پر از معایبه تمامیتت

 گفتم که زبره موی صورت من

 ریش نمیاد هیچ به قیافه م اصلن

 گفت اینایی که گفتی شیطانیه

 مشکل تو مشکل ایمانیه

 نماز آیات بگو چن رکعته؟

 یادم نیومد با این که راحته

 پارچه ی احرام بگو چن متریه؟

 گفتم بهش می دونی حاجی چیه؟

 تو خونواده مون حاجی نداریم

 این اطلاعو از کجا بیاریم؟

 گفت اگه شک کنی توی سه و چار

 باید ادامه بدی یا که تکرار؟

 گفتم اگه حواسمون جم باشه

 نمی تونه زیاد یا که کم باشه

 گف: دِ همینه که تو کار نداری

 پیش هیچکسی اعتبار نداری

 توی دانشگا ها چی یادت دادن؟

 چه جوری می خوای که بهت کار بدن؟

 آدم بی سواد و بی خاصیت

 نمی تونه بیاد تو کار راحت!

 چطور تو رو تو اداره بیارم؟

 پا روی خون شهدا بذارم؟!!

 فک می کنی همین طوری و ساده

 این مملکت روی پاهاش واستاده..!!

 شک ندارم که شعراتم شعر نو ست

 از سبکای جدید هپل هپو ست...

 رف  طرف پنجره و غر می زد

Mp3  غر رو همین طور می زد

 گفتم حاجی رشته ی من فنیه

 این سوالا مال کدوم قرنیه؟

 نامه رو برداشتم و بیرون زدم

 بازم به خاکی خیابون زدم

 شاکی و نا امید و افسرده دل

 دیدم که قایقم نشس باز به گل

 گفتم با این شرایط و نشونه

 آدم چرا تو کشورش بمونه

 باید در این قفسو واکنم

 پاشم برم فرار مغزا کنم

 اما اونم که پول می خواد لامصب

 روز بی پولا همه جاس مثل شب

 یهو به یاد نامه هه افتادم

 یا نامه هه یهو اومد به یادم

 گفتم ببینم چی چی توش نوشته

 که حاجی از خوب و بدش گذشته

 دیدم که فارسی عرب آذین شده

 خلاصه ی فارسی اون این شده

 که حاجی جان شخصی که نامه دادم

 یه بنده ی خداست و نیستش آدم!

 اونجا فرستادم بس که سریش شد

 بگیر تو اختیارشو دست خود

 تو اداره نگاه کن اگه جا شه

 حامل نامه سر کاری باشه

 دیدم که نامه هم سر کاریه

 حتی از یه سفارشم عاریه

 حاجی و مجلسو مچاله کردم

 باقیشو بعدن میگم که چه کردم....!!

  اصلن چرا پاگیر تو ؟! دختر که کم نیست

  این جا پری روی پری پیکر که کم نیست

  دادی چرا گیر سه پیچت را به بنده؟

  چون شاعر ِ از بنده بی مخ تر که کم نیست

  بی مایه است این تاج تحسین دروغین

  اغوا مشو بر شعرها، شوهر که کم نیست

  با من مگو از حکمت و درهای رحمت

  این در نگردد باز، اما  در  که کم نیست

  جان تو من بی پول و تلخ و آس و پاسم

  خرپول خنگ و منگ و خوش منظر که کم نیست

  بیخود نگو مست منی و باده ی مهر

 این دور و برها ساقی و ساغر که کم نیست

  حالا مگر در گوش من دیدی چه چیزی؟

  بردار پالان را عزیزم!  خر که کم نیست...!!!!

تو داری میای منم منتظرم چه عالیه 

 راسی راسی وقتی نیستی جای تو چه خالیه

تو داری میای دلم میلرزه از اومدنت

بپا نشکنه دلم، سنگی که نیست، سفالیه

نمی دونی که چه حالی داره وقتی حس کنی                              

اونی که دوسش داری حالا همین حوالیه

چه عجیبه این بنای عشقمون با هندسه ش

که تفاوت نداره جنوبیه شمالیه!

نه که قد تو بلنده نه که نرگسه نگات  

 نه که فک کنی که دوس داشتن من تو خالیه

به خدا عاشق اون مرامتم با معرفت           

دل ما عاشق روراسیه و زلالیه

من که مخلص توام تو هم محبتی بکن       

  بی خیال شو جنس مخلص تو از چه مالیه

کاش می شد یه روز بیای کنار من عاشقونه 

 بشینی تا من برات حرف رمانتیک بزنم

کاش می شد تا خورشید خنده ی تو گل بکنه  

مهر باطل رو دل شبای تاریک بزنم

کاش میشد صبحا بیام روی درخت باغچه مون              

مثل گنجیشک بشینم یکسره جیک جیک بزنم

کاش میشد چاپخونه ی عشقو به راه بندازمش  

واسه ی تو رنگ به رنگ کارتای تبریک بزنم

کاش میشد تقویم پاییزی عمر خسته مو   

هر سحر با دیدن روی گلت تیک بزنم

عطر امید و جوونی تویی ای چشمه ی عطر                      

تا تو هستی واسه ی چی به خودم بیک بزنم

دوس دارم قرمزی لبای پرتقالیتو   

با لبام پاک بکنم دوباره ماتیک بزنم

دوس دارم تا بمکم لبای مثل قند تو 

 آخه تا کی جای اون لبات سماق میک بزنم

اگه تو از این آشفتگی بذاری دربیام                            

واسه ی تو میتونم باز تیپای شیک بزنم

میتونم فرمول دوس داشتنمو ساده کنم                         

آرزوهای بزرگو مهر کوچیک بزنم

 خر عشقمو چروندی  تو علفزار نگاهت

 پالون محبتم رُو  میذارم رو پشت ماهت

 هنوزم مونده به یادم  زیر اون دماغ چاقت  

خشکی لبای پهنت یادگار ِ اَن دماغت

 ندادی پای چلاقو   به من ای الاغ نازم 

 تا واست با کاه احساس یه طویله رُو بسازم

 کاشکی افسار تُو بودم  یا نه شلاق صاحابت 

کاشکی یونجه میشدم من  واسه جای رختخوابت

 اما تُو همش به فکر  یه الاغ دیگه هستی 

 دل بریدی از علفزار  تو یه باغ دیگه هستی      

 عرعر محبتت رُو   میخونی تو گوش دیگه

 گربه میرقصونی افسوس  تُو واسه یه موش دیگه

 نعل سمّات بودم ای کاش  تا باهام یورتمه بتازی 

 تا به گاو مشدی رحمون   تو مسابقه نبازی

 کاش بیای یه روز دوباره   توی مزرعه کنارم  

 تا با چنگک کَل اکبر   پشت نازتو بخارم 

 منو مثل گاوآهن   میکشی دنبال ک..نت 

 پُش نکن به من عزیزم  جون اون یالِ جوونت...